Deelnemers Sponsor worden Succesverhalen Inspirerende verhalen Veelgestelde vragen Webshop Aanmelden Inloggen

“Als huisartsenchauffeur vind ik het fantastisch dat gepassioneerde burgerhulpverleners alvast komen reanimeren. Ze weten precies wat ze moeten doen en leveren zoveel voorwerk. Ze begrijpen ook dat de professionele hulpverleners het bij aankomst weer
overnemen. Soms hebben ze iemand zelfs al teruggebracht met behulp van een een AED. Dan hoeft er niet meer verder gereanimeerd te worden, maar kan iemand aan de monitor en vervoerd worden naar het ziekenhuis.”

“Ik ben ambulancemedewerker en ook burgerhulpverlener. Uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk het is om een AED bij de hand te hebben als elke seconde telt. De AED kan net een verschil maken tussen leven en dood. Ik wil graag zelf een AED hebben, omdat dit tijdwinst oplevert.

Ik woon in een zeer drukke straat met veel horeca en toeristen. Als je een oproep krijgt, fiets je naar de dichtstbijzijnde AED, je moet de code onthouden en bijvoorbeeld je leesbril bij je hebben om de code goed te kunnen lezen. Dit kost allemaal tijd en is gedoe. Als je een AED bij de hand hebt, kun je hem meteen inzetten. Het is heel fijn dat in Nederland AED’s buiten hangen en de BurgerAED’s zijn daar een mooie aanvulling op. De eerste paar minuten bij een hartstilstand zijn van levensbelang, die maken het verschil.

Het is ontzettend fijn als je iemand weer terug kunt brengen; dat gun je iedereen. Er kunnen niet genoeg burgerhulpverleners zijn en ook niet genoeg AED’s. Meer mensen moeten een AED/reanimatiecursus doen, zich aanmelden als burgerhulpverlener worden én die AED pakken bij een oproep!

Irene heeft een waargebeurde ervaring opgeschreven en met ons gedeeld. Om privacyredenen zijn enkele details aangepast:

Zomaar wat aan het wandelen.

Ineens viel haar oog op een wat oudere vrouw achter een kinderwagen die haar in paniek wenkte. “Help, help me toch”, riep ze uit. Ze haastte zich dichterbij, er kwamen inmiddels meer omstanders.
Ter plekje gekomen zag ze een zeer bleke jonge vrouw levenloos lijkend op de grond liggen.
Ze knielde naast haar neer, ze luisterde, voelde en keek … geen hartslag!!!!
Onmiddellijk riep ze naar de omstanders: “ bel 112, snel en zeg dat het om een reanimatie gaat” Meteen daarna startte ze de reanimatie. 26, 27, 28, 29, 30…. beademen….. er gebeurde nog niets.. en verder, ….1, 2,3,4…. alsjeblieft, alsjeblieft, kom terug….!
De jonge vrouw bleef bewegingloos….. ze bleef verbeten doorgaan met reanimeren, zweetdruppeltjes parelden op haar voorhoofd, door, door en door.
“Ambulance onderweg”, riep een van de omstanders. Gelukkig dacht ze, laat ie op tijd zijn.
Ze voelde niets meer was alleen maar gefocust op het slachtoffer.
Door-door-door…..
Plotseling kwam er iemand aan de andere kant van het slachtoffer zitten, “ ik ben burgerhulpverlener”, fluisterde hij en begon de meegebrachte AED aan te sluiten.
Zij knikte kort en bleef doorgaan met reanimeren.
Toen de AED aangesloten was, wisselde de jonge hulpverlener haar af.
Hijgend kwam ze even op adem terwijl de AED zijn werk deed. Schokadvies, …en nogmaals ….de jongen en zijzelf bleven elkaar afwisselen tot de ambulance, gelukkig snel, ter plaatse kwam. Ineens leek er wel weer wat leven in de jonge moeder te komen.
Het ambulance personeel nam het over en inderdaad er werd weer pols en hartslag gemeten.
Ze werd overgebracht naar het ziekenhuis en dit verhaal eindigt met een happy end!
Een dolblije oma en het baby’tje lag nog onwetend van alle heisa de slaap der onschuldigen te slapen.

Soms komen ze elkaar nog wel eens tegen, het baby’tje is inmiddels een kindje, stevig haar handje in die van de moeder ♥️

Met hartegroet,
Irene Goudriaan 

1262 Burgerhulpverleners

72.024 BurgerHarten

51 BurgerAED's

Sponsor worden?

Samen levens redden